11 واقعیت جالب درباره تفلیس

ویژه - ۱ مهر ۱۳۹۷

تا به حال به تور ارزان تفلیس برای مسافرت فکر کرده‌اید؟ پایتخت گرجستان، تفلیس، در طول یک قرن گذشته بارها اشغال شده، بارها بازپس گرفته شده و پیشرفت و توسعه چشمگیری داشته است. اگر می‌خواهید بیشتر درباره این شهر زیبا و جاذبه های گردشگری آن بدانید، 11 نکته جذاب درباره تور تفلیس را در این مقاله بخوانید.


 


1) اولین اقامت انسانی در عصر باستان


اقامتگاه‌های باستانی در نزدیکی تفلیس قدیم تا حدودی به واسطه توسعه مسیرهای تجاری ایجاد شدند. هرچند، شاه واختانگ مدعی بود که این منطقه را در اقامت موقت در جریان شکار یافته و تصمیم گرفته در آن شهری بنا کند. نام تفلیس از شرایط آب و هوایی تقریباً گرم شهر به همراه آب‌های گرم سولفور در منطقه گرفته شده است. در زبان گرجی tbili به معنای گرم است.

کاوش‌های باستان‌شناسی نشان می‌دهند که، اولین نشانه‌های استقرار انسانی در قلمرو تفلیس به یک دوره باستانی بازمی‌گردد، ‌در حالیکه،  تفلیس در قرون اول و دوم پس از میلاد یک شهر کوچک بوده است.


 


2)یک آتشکده


ایرانیان پس از اشغال تفلیس، مذهب رسمی خود، زرتشت را نیز به تفلیس بردند و حتی برای آن یک عبادتگاه (آتشگاه) بنا کردند. خرابه‌های این معبد در خیابان گومی در شهر قدیمی هنوز پابرجا هستند. آتش در فرهنگ زرتشتی جایگاه ویژه‌ای دارد و مقدس است از همین رو به معابد زرتشتی آتشگاه می‌گویند.


 


3) خانه قدیمی‌ترین کلیسا


کلیسای آنچیس‌خاتی قدیمی‌ترین کلیسای تفلیس به دست فرزند شاه واختان گورگاسالی در قرن ششم بنا شد، این کلیسا در اصل برای مریم مقدس ساخته شد، اما در قرن 17 یک تمثال مسیح از کلیسای جامع آنچیس در کلارجتی به این کلیسا منتقل شد و در نتیجه نام آن به آنچیزخاتی به معنای تمثال آنچی تغییر کرد.


 


4) بخشی از تفلیس قدیمی در یک دوره زمانی سیدآباد نام داشت.


در اصل، تفلیس قلمرو بین آبانوتوبانی تا مجسمه 3000 آراگولی در کوچه گرگاسالی بوده است. در قرن هفدهم، جانشین شاه‌ عباس اول، یک قبیله مسلمان سید را وادار به مهاجرت به این منطقه می‌کند. به همین دلیل این منطقه سیدآباد نام می‌گیرد. 


5) قلمرو بیرون دیوارهای شهر به نام شهر بیرونی خوانده می‌شده


منطقه، میدان آزادی، خیابان‌های روستاولی، پوشکین و باراتاشویلی به نام شهر بیرونی معروف بودند، زیرا بیرون دیوارهای شهر قرار داشتند. در طول قرون وسطی، اشراف گرجی شروع به ساختن قصرها و عمارت‌های خود در این منطقه کردند. کاروانسراها، اولین مراکز تجاری، تفلیس نیز در این بخش از شهر قرار داشتند.


 


6) اولین چاپخانه تفلیس


در آغاز قرن 18، شاه واختانگ ششم، جانشین شاه کارتلی، اولین چاپخانه را در تفلیس راه‌اندازی کرد. در سال 1709، اولین کتاب، یک انجیل، در این چاپخانه منتشر شد. دومین کتاب، شوالیه در پوست پلنگ، اثر شوتا روستاولی در سال 1712 منتشر شد. این بنا بین آنچیزخاتی و کلیسای سیونی قرار دارد. امروزه، تنها نشانه‌هایی از آن چاپخانه قدیمی باقی‌مانده است که می‌توانید در تور گرجستان از آن بازدید نمایید. 


7) تفلیس به تدریج تبدیل به یک شهر اروپایی می‌شود.


از 1801، کارتل – کاختی ضمیمه امپراتوری روسیه می‌شود. حاکمان جدید به سرعت مشغول به توسعه تفلیس و تبدیل آن به یک شهر پر رنگ و لعاب‌تر می‌شوند. معماری این دوره مشابه سبک کلاسیک متاخر در اروپا و روسیه است. در این بناها عناصر گرجی مانند بالکون‌های چوبی، تزئینات با شیشه‌های رنگی، پلکان‌های مدور و تالارهای مزین به نقاشی‌های زیبا به سبک معماری روسی – اروپایی افزوده شده‌اند.


 


8) اولین وسیله حمل و نقل عمومی در کُنکا


کُنکا یک تراموای اسبی روی یک خط ریل باریک است که در سال 1883 با ظرفیت 20 مسافر در تفلیس شروع به کارکرد. تراموای برقی در سال 1904 وارد تفلیس شد و خط آهن تراموا تا 16 کیلومتر توسعه پیدا کرد. در سال 1912 طول خط آهن به 45 کیلومتر رسید.


 


9) تفلیس اولین تمبر در سرتاسر امپراتوری روسیه را چاپ کرد.


تمبر پستی تیبیلیسی اونیکا در سال 1857 به عنوان اولین تمبر گرجستان و سرتاسر امپراتوری روسیه منتشر شد.


10) کاراچُگلی و کینتو اقوام جدائی‌ناپذیر جامعه تفلیس


کاراچُگلی‌ها مردمان فرودستی بودند که قوانین مختص به خود را داشتند. آنها در مقابل بی‌عدالتی می‌ایستادند و از ضعفا، ستم‌دیدگان، زنان بیوه و یتیمان تفلیس دفاع می‌کردند. همچنین آنها لباس سنتی خود را داشتند که از چوخای بلند و سیاه، پیراهن ابریشمی قرمز و یک کمربند نقره‌ای تشکیل می‌شد. از لحاظ حرفه‌ای آنها بخشی از آمکاری (یک نهاد حرفه‌ای صنعتگران) بودند.


 


کینتو‌ها فروشندگان خیابانی بودند که روز کاری خود را با گشتن در خیابان‌های تفلیس با یک سینی خیلی بزرگ از میوه و سبزیجات تازه روی سر آغاز می‌کردند. اغلب آنها فروشندگان دست‌دوم بودند و به کمی دغلبازی و فریب مشتریان شهرت داشتند. همانند کارچُگلی‌ها، آنها نیز لباس مختص به خود را می‌پوشیدند که از یک شلوار گشاد سیاه، پیراهن پولکا – دات، یک کمربند و یک شال قرمز که به دور کمر می‌بستند تشکیل می‌شد.
تصویر زندگی اجتماعی تفلیس در قرن 19 ، بدون این دو گروه ناقص است.


11) تفلیس تنها چهار سال پایتخت جمهوری مستقل گرجستان بود.


پس از انقلاب اکتبر 1917 در روسیه، یک کمیته قفقازی در 26 می 1918 اعلام استقلال کرد. تفلیس تنها به مدت 1028 روز پایتخت جمهوری دموکراتیک نوپای گرجستان بود. در 25 فوریه 1921 یگان 11 ارتش سرخ بولشویک‌ها تفلیس را اشغال کردند و گرجستان برای 69 سال دیگر استقلالش را از دست داد.




  • استفاده از مطالب این نوشتار فقط با ذکر منبع بلامانع است.