بلغارستان و اسب‌سواری در بالکان

ویژه - ۲۲ آذر ۱۳۹۷

راشل وارد Rachel Ward می‌گوید که سفر با اسب یکی از بهترین راه‌ها برای کشف یک مقصد جدید است.


شاید با در نظرگرفتن این موضوع که بلغاری‌ها خود نیز این سوالات را می‌پرسند، تعجبی ندارد که ماهم اینگونه باشیم.



برخلاف بسیاری از همسایگان بالکان، تاریخ اخیرا به بلغارستان لبخند زده است اما بر اساس نظریه یک مورخ انگلیسی و متخصص در بلغارستان، پروفسور ریچارد کرامپتون، پس از پایان دوره عثمانی و سپس استعمار شوروی، بلغارستان از این مجموعه آسیب دیده رنج می‌برد. در واقع در آخرین نظرسنجی، بلغارستان به عنوان ناخوشایندترین کشور در اتحادیه اروپا ثبت شد. نظر من این است که مثل دختری زیبا که زیر یک کیسه کاغذی پنهان شده است، از نگاه ستایشگر دنیا دور می‌ماند و زبان شاعرانه‌اش خاموش می‌ماند، پس او نمی‌داند که چقدر جذاب است. به طرز عجیبی، فروتنی و رمز و راز این کشور یکی از جذابیت‌های بزرگ تور بلغارستان است. من و همسرم تصمیم می‌گیریم که یک سفر ماجراجویانه با اسب داشته باشیم تا از دیدن جاذبه های گردشگری لذت ببریم. قبلا چند روش را امتحان کرده بودیم و به این نتیجه رسیدیم که تنها راه سفر و در واقع درست‌ترین راه برای داشتن رابطه‌ای نزدیک و شخصی با یک کشور و مردم آن همین است. شما خارج از محدوده راحتی خود هستید، هیچ راه بازگشتی وجود ندارد، باید قلمرو قدرت را رها کنید و هر چیزی ممکن است اتفاق بیفتد. هیچ چیز به جز تعامل بسیار برای ایجاد اعتماد و دلبستگی به راهنمایتان (نیکو 22 ساله) و اسب‌هایش وجود ندارد. اما به لطف گذراندن یک تعطیلات بروی زین اسب، هر آنچه که این سفر ارائه می‌دهد جذاب و دوست داشتنی خواهد بود. پس از سه ساعت رانندگی از صوفیه (Sofia)، به آپریلتسی (Apriltsi)، شهری کوچک در دامنه کوه‌های مرکزی بالکان می‌رسیم.



به سرعت حس مهمان‌نوازی، زیبایی و غذای با کیفیت را درک خواهید کرد حتی قبل از اینکه بوی اسب به مشام برسد. حسی از اصالت. شاید آشفتگی‌های سرمایه‌داری روز دنیا گریبانگیر بلغارستان باشد اما تاکنون به بالکان مرکزی نرسیده است. هر آنچه که دریافت می‌کنید عطر و طعم محصولات فصلی است. نوشیدنی خوشمزه همیشه در دسترس می‌باشد. محل اقامت ساده و تمیز و خانه‌ها عمدتا سفید با سقف‌های کاشی‌کاری قرمز رنگ هستند و منظره تماشایی و بی‌نظیری دارند. مردم بلغارستان بیشتر باغبان هستند. آستانه هر پنجره و حیاط پوشیده از گیاهان رنگارنگ و درخت تاک می‌باشد. اسب‌های کوهستانی که در ارتش ترکیه استفاده می‌شدند بسیار قوی و کاملا مناسب هستند که بتوانند 5 تا 7 ساعت در روز ما را در پارک استارا پلانیا (Stara Planina)، پارک ملی با 717 کیلومترمربع مساحت و ارتفاع بیش از 2000 متر، بگردانند. بعداز 6 روز در حدود 160 کیلومتر سواری خواهیم کرد حتی برای سوارکار حرفه‌ای هم این مدت زمان کمی خنده‌دار است اما انگار زمان سواری بر روی اسب اتفاق عجیبی می‌افتد. خیلی زود نخستین جنگل راش، وسعت نفس‌گیر و نمای پانورامایی آبی رنگ را خواهید دید و سپس زمان پیاده شدن از اسب و صرف نهار است.


 


محل اقامت شبانه ما بدون شک دوست‌داشتنی و عاشقانه است. شب اول در تور بلغارستان در یک دره کوهستانی سپری شد که پر از اسب‌های وحشی و گوسفندانی با صدای زنگوله‌هایشان بود. در ماه‌های تابستان چوپانان کنار گله‌های خود زندگی می‌کنند. ظاهرا هنوز هم گرگ و خرس در پارک وجود دارد اگر چه غروب‌ها از بالای درختان ارس تنها گوزن‌های عجیبی به رنگ قرمز دیده می‌شوند. شب دوم در صومعه کالوفرسکی  (Kaloferski) ساکن می‌شویم که در حال حاضر تنها 3 راهبه در آن باقی مانده‌اند و زیبایی نادر کلیسای کوچک ارتودوکس بلغاری مربوط به قرن 17 آن،شگفت انگیز است. دیوارهای داخلی آن با نمادهای ساده مسیحیان پوشیده شده و با لوستری بی‌نهایت بزرگ و باشکوه مزین شده است. صرف شام در بالکن مسقف با نمای قله‌های مرتفع کوه‌ها که در نور ماه غرق است، ماوراییست. اما شب آخر از آن هم فراتر بود. ما طولانی‌ترین سواری خود را داشتیم و 35 کیلومتر از میان دره گل‌های رز، بزرگترین محصول درآمدزای این منطقه، عبور کردیم. در ماه‌های می و ژوئن، 3 تن گلبرگ تنها یک کیلوگرم روغن گل رز تولید می‌کند. تولید سالانه این منطقه در حدود 2 تن روغن گل رز است. ما در دهکده توزا  (Tuzha) در خانه ماریا، تاراتور (Tarator)، غذای ملی محبوب، که همان ماست و خیار است را امتحان کردیم و از کوه بالا رفته و درست قبل از غروب خورشید به قله رسیدیم.



1900 گونه مختلف گیاهی در ارتفاعات وجود دارد که هر یک در میان علفزارها پنهان هستند. نوشیدنی خنک و تماشای اسب‌ها، گشت و گذار در میان گل‌های وحشی و کباب کردن قطعه‌ای گوشت روی صفحه کباب‌پز بهترین حس دنیاست و سپس دیدن خرس قهوه‌ای بزرگی که با توله‌هایش از جنگل بیرون می‌آیند. این منطقه (براساس رده‌بندی اتحادیه جهانی حفاظت از محیط زیست) در رده اول قرار دارد و مرکز اجتماع گونه‌های اروپای جنوبی می‌باشد و زیستگاه بیش از 800 خرس است که خوشبختانه اکثرا گیاهخوار هستند. با انتخاب مسیرهای سنگلاخی، سخت‌ترین بخش سفر را تجربه می‌کنیم. در چهارمین صبح، در مسیر رودخانه به سمت دامنه کوه و دره تراکیان (Thracian) حرکت می‌کنیم. در فاصله‌ای دورتر صداهایی به گوش می‌رسد و راهنما می‌گوید که به سرعت از مسیر خارج شویم. یک کامیون روسی ظاهر می‌شود که مردان جوانی بر آن سوارند که همگی پوستی تیره و گوشواره دارند و گله‌ای اسب بدون زین و افسار که با سروصدا عبور می‌کنند. کولی‌های ژولیده و نامرتب. با عبور آنها در جنگل غوغایی می‌شود و ما تنها یک نگاه اجمالی به اقوام دیرین و فرهنگ آن داشتیم. در نهایت با پایان این مسیر طولانی، به عنوان پاداش و نوازش، مقداری جو به اسب‌ها می‌دهم. من بابت برخورد اینگونه ام با اسب‌ها متاسف بودم و پس از یک سفر 160 کیلومتری در کوه هرگز خودم را نمی‌بخشیدم. اما مانند بلغاری‌ها ما هم به این راز پی بردیم که اسب‌ها به صرفه‌تر و راحت‌تر هستند. اسب‌ها و فرزندانم با بازگشت من هیجان‌زده می‌شوند.


 


نکات سفر، اطلاعات سفر


دستیابی به آن


ما به لندن پرواز کردیم و سپس با بلغاریا ایر  (Bulgaria Air) به صوفیه رسیدیم. فاراندرید (Farandride) در فرودگاه صوفیه ما را ملاقات کرد. البته که شما باید از محل زندگی خود با کسب اطلاعات از آژانس های مسافرتی بهترین مسیر برای سفر خود را بیابید.


سواری در آن


مسیر سواری توسط فاراندرید برنامه‌ریزی شده بود، آنها در حدود 300 سواری در کل دنیا انجام می‌دهند و سفر ما بالکان ماونتین تریل (Balkan Mountain Trail) نام داشت.


اقامت در آن


درپایان سفرما در هتل لس فلرز  (Les Fleurs) در صوفیه اقامت داشتیم و قیمت اتاق برای یک زوج از 130 دلار شروع می‌شد. 




  • استفاده از مطالب این نوشتار فقط با ذکر منبع بلامانع است.