گوآ

معرفی

ساعت کاری
وب سایت
آدرس گوآ قدیم (Velha Goa)

گوآ قدیم یا وِلها گوا (به زبان پرتغالی) شهری تاریخی در منطقه شمالی گوآ است. این شهر توسط سلسله سلاطین بیجاپور در قرن پانزدهم ساخته شد و در قرن شانزدهم پایتخت بخش تحت تسلط پرتغالی‌ها بود. تا اینکه در قرن هجدهم به خاطر هجوم بیماری‌های واگیردار متروکه شد. گفته می‌شود که در زمان استیلای پرتغالی‌ها و پیش از هجوم وبا و مالاریا، شهر حدود دویست‌هزار نفر جمعیت داشته و مرکز تجارت پرتغالی‌ها با دیگر مناطق جهان بوده. بقایای این شهر در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شده است. گوآ قدیم تقریباً در 10 کیلومتری شرق پاناجی و سه کیلومتری ایستگاه راه‌آهن کارمالی قرار دارد.

کلیساهای متعددی از قبیل کلیسای جامع (محل اقامت اسقف اعظم گوا)؛ کلیسای سنت فرانسیس آسیزی، کلیسای سنت کائِتانو و مهم‌تر از همه بازیلیکای بُم خسوس که محل نگهداری متعلقات سنت فرانسیس خاویر است. پس از جشن سالانه در سوم دسامبر، مراسم دعای نه روزه (نووِناس) کلیسا از 24 نوامبر آغاز می‌گردد.

از قرن شانزدهم تا هجدهم، زمانی که گوای قدیمی جمعیتی بیش از لیسبون یا لندن داشت، به نام «رم مشرق‌زمین» مشهور بود. بقایای شهر مانند کلیساهایی با برج‌های سر به فلک کشیده و کلیساهای جامع و صومعه‌های باشکوه، خبر از رونق و عظمت شهر می‌دهند. گوآ قدیم تحت تسلط پرتغالی‌ها شکوفا شد اما وبا، طاعون و مالاریا عظمت شهر را درهم شکست و در دهه 1600 آن را متروکه کرد. بسیاری از کلیساهای شهر هنوز فعال هستند و به خوبی نگهداری می‌شوند. دیگر بناهای گوآ قدیم نیز یا تبدیل به موزه شده‌اند و یا فرو ریخته‌اند.

فاصله تا مکان های مهم

کیلومتر

نقد و بررسی